David de Ugarte, lúcido e clarificador, coma sempre, e o seu artigo, moi recomendable.

Un extracto: “Nun primeiro momento, as resistencias á globalización danse sobre todo nos países ricos. O desarme aduaneiro e a liberdade de competencia ameazan en primeiro lugar sectores como o agrario ou o cultural, que foron pilares da construción identitaria e clientelar do estado nacional. Obviamente, hai un desequilibrio no proceso que acentúa a inseguridade dos sectores máis protexidos polo estado nacional: dende os sindicatos aos agricultores pasando polo audiovisual e os diversos beneficiarios do capitalismo de amigotes.”

Polo de agora ofrecemos unha guía das máis importantes citas previstas para setembro e outubro arredor do mundo do libro, a edición, a literatura e a tecnoloxía vinculada a eses eidos.

E comezamos nuns días en Galicia, en Santiago de Compostela, cidade escollida para acoller este ano (Ano da Lectura, aínda que a “lectura” pase tan desapercibida coma calquera outro ano…), entre o 8 e o 12 de setembro, o 32º Congreso Internacional do IBBY, A forza das minorías, organizado polo colectivo sen ánimo de lucro International Board on Books for Young People, que cada dous anos visita unha cidade europea co obxectivo de propiciar o encontro entre os libros e a infancia. A promoción do hábito lector, o intercambio de ideas e a apertura de horizontes na idade máis temprana terán presenza este ano en Compostela.

A Feira Internacional do Libro (LIBER), que cada ano alterna a súa celebración entre Madrid e Barcelona, visita esta vez a cidade catalá entre o 29 de setembro e o 1 de outubro, para reforzar a súa condición de gran cita anual da edición en España. LIBER é sempre unha boa idea se queremos estar ao tanto do que se move por estes lares, do que pensan e como se moven editores e axentes do mercado do libro, e unha oportunidade de acudir a faladoiros, conferencias e obradoiros dalgúns dos máis interesantes gurús do sector.

Inmediatamente despois, e na cidade alemá de Frankfurt, comezará a gran cita europea e mundial da edición, a Frankfurt Book Fair 2010.

O debate e a exposición, o intercambio de coñecemento e os retos da industria estarán enriba da mesa. Tradicionalmente, en outubro e en Frankfurt móvese parte do sector cultural e editorial europeo, e dispoñernos a coñecer o que alí ocorre é sempre unha boa idea.

E de espazos grandes e citas internacionais a espazos máis reducidos e lugares máis próximos, como A Coruña, onde terá lugar no mes de outubro e no marco da Facultade de Ciencias da Educación, unhas xornadas sobre o libro electrónico e a súa incidencia no ensino e no sistema bibliotecario. Do 25 ao 26 de outubro debaterase na cidade herculina sobre as mudanzas nos hábitos e a integración das novas tecnoloxías nas diferentes etapas da ensinanza.

O BookCamp Kosmópolis en Barcelona, a esperada segunda edición da Feira do Libro dixital (con data e localización aínda por definir), a Feira de Guadalajara, etc… seguirán o curso dunha temporada outono-inverno chea de citas interesantes para o sector e os axentes nel implicados.

Dende aquí vos teremos ao tanto.

Chega un momento no que todo lector se considera un lector ideal.

As boas intencións non producen lectores ideais.

O lector ideal esixe rigorosamente que se manteñan as leis e regras que cada libro crea para si.

O lector ideal cambia coa idade. O lector ideal dos Vinte poemas de amor, de Neruda, aos catorce anos pode non selo aos trinta. A experiencia empana certas lecturas.

Os lectores que se suicidaron despois de ler a Werther non eran lectores ideais senón únicamente sentimentais.

O lector percorre con pracer camiños coñecidos. “Un bo lector, un LECTOR con maiúscula, un lector activo e creativo é un relector” (Vladimir Nabokov)

O lector ideal non ten unha nacionalidade precisa.

A literatura depende, non de lectores ideais, senón de suficientes lectores bos.

Vía Blog Michelena

De seguir vivo, Cortázar cumpriría hoxe, 26 de agosto, 96 anos.

Hoxe é unha data especial, na que non podiamos deixar de falar do GRAN Julio, dese autor querido como poucos, cunha facilidade especial para xerar admiracións radicais nos seus seguidores. Probablemente, el ficaría cos ollos abraiados e tímidos se soubese das nosas palabras, como aseguraba o seu amigo García Márquez na data da súa morte.

Poderiamos falar dos seus relatos, desa autoestrada cun non-ritmo insólito, dos graffitis misteriosos, da continuidade deses parques nos que se misturan vida e literatura, da Liliana que chora e esquece, dos axolotls ou da casa tomada que nos fixo temer e desexar ao tempo.

Pero sobre todo e por riba de todos eles podemos falar de Rayuela, obra grande, de lectura inagotable e múltiples voltas, de estilo enrevesado, lúcido e poroso. Novela que calla, que absorbe e enreda (probablemente para sempre), que fai descubrir con asombro infantil as rúas e a atmosfera do París de Julio, as reflexións máis irreverentes, os xogos revisitados e o sentido do humor máis provocador e enriquecedor, máis limpo e suxerente. Todo iso é Rayuela. E tamén é o cumio do seu autor na palabra e no estilo, unha viaxe cara aos fantasmas e as rémoras disfrazado de táboa coa que todos xogamos de nenos.

Hoxe é o día de Julio, tan presente agora como alá polo 84, cando desapareceu baixo a terra de París.

Vía Gurusblog

Aquí vos deixamos unha entrevista que concedeu a RNE, na que insiste nalgunhas das teses do seu libro: os males que abundan no sistema e que son comúns ao ámbito educativo, cultural, funcionarial e bancario, proveñen tanto da indolencia e inmobilismo dos poderes públicos como da comodidade na que están asentados, mecidos ademais por unha sociedade civil non crítica e autocompracente, na que a iniciativa individual e a competencia son soterradas e censuradas.

“(…) Esas sociedades impregnadas dun progresismo de pandeireta que atopamos a miúdo na Europa meridional (…). Sociedades onde case ninguén cre no libre mercado. Nin sequera a maioría de empresarios, que, con bicocas permanentes, obteñen favores e ingresos do poder público sen ningún remordemento (…). Sociedades progresistas que, curiosamente, só o son de forma epidérmica e que non pretenden mudar nada, nin aquí nin nos confíns do mundo. Sociedades que só favorecen que os ricos locais sigan sendo moi ricos -grazas a un Estado que os protexe, xa que non saben vivir doutro modo- e que os menos favorecidos vaian tirando, cada vez máis convencidos de que a culpa de todas as súas desgrazas a ten precisamente a globalización e todo ese libre mercado que en realidade ninguén practica (…)”

Supoñemos que Ray Bradbury, que estes días cumpriu 90 anos e leva xa uns cantos vertendo de cando en vez opinións contra a Internet e os libros que non son en papel, non estará de acordo con esta afirmación que entendemos atinada do gurú Negroponte. Pero é Bradbury, o mesmo que falaba na súa perfecta Farenheit 451 da memoria como receptáculo dos textos queimados, receptáculo alternativo, forma nova, letra non impresa senón introducida nesa “nube” da memoria individual… É Bradbury, e aínda que cremos que neste punto e nesta teima súa contra a Rede non ten acertado, trátase do mesmo autor que dixo algunha vez: “hai cousas peores que queimar libros, e unha delas e non lelos”.

En calquera forma?, engadimos.

Poden semellar nimiedades ou diferenzas só formais, pero cousas coma esta contribúen a decidir o ritmo económico e o pulso dun país. Trátase de distancias que parecen insalvables e que nos afastan definitivamente dos que van por diante…

Neste gráfico amósanse os datos completos e as grandes diferenzas entre uns estados e outros, e na última novidade da nosa colección Supertextos, A ditadura da incompetencia (2.0 EDITORA, 2010), Xavier Roig fainos reflexionar sobre esta e outras realidades que contribúen a paralizar a acción social, a iniciativa, a inquedanza e a boa saúde da sociedade civil. Segundo Roig, esta atópase doente por algúns males estruturais que impiden que o Estado se desenvolva en positivo e se desmarque de prexuízos do pasado e de progresismos “paralizantes, mal entendidos e moi extendidos” que só favorecen o inmovilismo.

Roig fala claro e sen ambaxes, pode que por iso o seu libro, agora en galego, resulte provocador e faga saltar as alarmas desa parte da nosa sociedade, que semella medrar cada día, ancorada na comodidade.

“E agora vén o gran reto: o libro electrónico vai democratizar completamente o mercado da literatura. Acabáronse os privilexios que tiñan uns poucos”. Ou “os novelistas estamos para contar o que pasa hoxe, non para custodiar a dignidade dos mortos. A Guerra Civil é para os historiadores”.

Aquí vai unha mostra de por onde poden ir os tiros.

Tintin and The Secret of Literature—The Digital Book Cover from charlie orr on Vimeo.

Smilla’s Sense of Snow—Digital Book Cover from charlie orr on Vimeo.

Vía Ebouquin